feb
25

De wereld en de mannen

Filed Under (Geen categorie) by on 25-02-2012

Donderdag 23 februari.

Vanochtend zijn wij ontvangen door drie vrouwen die ieder een belangrijke rol vervullen in de aanpak van huiselijk geweld in de wereld. Maria Jose Alcala is hoofd van het programma Ending Violence Against Women van de UN Women (door een paar jaar geleden de naam van UN fem te veranderen in UN Women werden ze in meer landen geaccepteerd…), Aldijan Sisic is de manager van de door Bang-Ki Moon zelf gestarte campagne UNITE to End Violence against Women, en tot slot Upala Devi, zij is een belangrijke adviseur in het UN Population Fund, dat zich bezig houdt met basisgezondheidszorg. Via dit programma worden gender- en geweldsissues ook aangepakt, want vrouwen hebben geen gelijke toegang tot de gezondheidszorg.

Drie interessante en gedreven vrouwen die in razendhoog tempo vertellen wat zij zoal ondernemen in de wereld. Het is nauwelijks bij te houden, maar het algemene beeld is sterk: er wordt vanuit de VN gecoordineerd en planmatig gewerkt aan Ending Violence against Women, langs een aantal lijnen: via het beinvloeden en ondersteunen van nationale regeringen om hun wetgeving en de implementatie daarvan op orde te brengen, via het ondersteunen van lokale initiatieven over de hele wereld, via het ter beschikking stellen van allerlei campagnemateriaal (tv clips, folders, etc) , en tot slot via het opstarten van een virtueel knowledge centre van UN Women waar alle kennis gebundeld en beschikbaar gesteld wordt via een website. 

Tijdens de bijeenkomst bekruipt me het gevoel dat ik al vaker had deze week, pratendmet de vrouwen uit Oost-Europa. Er is nog zoveel te doen in de wereld. En gelukkig zijn er organisaties (vrouwen) die er keihard aan trekken. Wat kunnen wij daarin betekenen? We kunnen in ieder geval onze ervaringen en kennis delen. UN Women was bijvoorbeeld zeer geinteresseerd in programma’s voor kinderen die huiselijk geweld hebben meegemaakt. Dat is wereldwijd nog een ‘empty box’.

Na de rondleiding door de imposante VN-gebouwen worden we ontvangen door het State Department. Ted Bunch van A Call to Men staat ons te woord.  Ted behandelde vroeger mannen die veroordeeld waren voor huiselijk geweld. Hij leidde de agressietrainingen. Daar is de kiem van zijn initiatief ontstaan, samen met collega Tony Porter.  Zijn verhaal kort door de bocht: het zijn gewone mannen die slaan, maar die de agressie niet tonen op werk of in het leven van alledag, maar dat alleen richten op hun vrouw. Het gaat dus niet over agressie, maar over hun opvatting over vrouwen. Het gaat over hoe mannen gesocialiseerd zijn, van vaders op zonen, van sportcoaches die hun sporters toeroepen zich niet te gedragen als een vrouw. Geweld tegen vrouwen ontstaat omdat in de basics (vallen mijn engelse termen al op?) mannen geleerd hebben dat vrouwen minder waard zijn.  Zijn missie is: refraiming mannelijkheid naar gezonde mannelijkheid. Mannen uit te dagen en te leren om dat wat ze van jongs af aan geleerd hebben van zich af te werpen en te veranderen. Met als doel: het stoppen van geweld tegen vrouwen. De organisatie A Call to Men traint over heel de VS sporters, gemeenschappen en organisaties waar traditioneel veel mannen en jongens rondlopen (football, scouting, etc). Hij zegt: de vrouwenorganisaties hebben vanaf de jaren zeventig alles al geprobeerd, en het is jullie ondanks al die goede inspanningen niet gelukt. Dat komt omdat in de basis mannen niet luisteren naar vrouwen (…). Het is tijd voor de mannen zelf om het geweld tegen vrouwen aan de orde te stellen. Want 80% van de mannen voelt zich daar zeer ongemakkelijk bij. Zijn organisatie maakt gebruik van veel rolmodellen uit de sportwereld. Het bestuur van de stichting A Call to Men bestaat echter grotendeels uit vrouwen, omdat hij wil voorkomen dat mannen de zaak te veel gaan overnemen. Hij heeft de input van vrouwen nodig voor zijn werk. Zijn organisatie wordt gesubsidieerd door fondsen en de nationale overheid.

Ted Bunch is een zeer inspirerend spreker, beschikt over een rijkdom aan voorbeelden.  Als groep hingen we aan zijn lippen. Toch blijft het ook gek: als een man dingen zegt die vrouwen al jaren roepen, lijkt het aan belang te winnen. Het is verwarrend en in sommige opzichten ook frustrerend dat het zo werkt. Maar we gaan allemaal weg met de gedachte: hoe krijgen we dit in ons eigen land voor elkaar? Wie wil rolmodel zijn? 

 

 

 

 



4 Responses to “De wereld en de mannen”

  1.   Sanne - Blijf Groep - Ondersteuner clientenraad / adviseur clientenparticipatie Says:

    Hoi Marieke,
    Interessant om je verhalen te lezen! De focus op mannen en herdefiniering van mannelijkheid wint de afgelopen jaren in Latijns Amerika ook terrein. (Daar gaat dan opeens ook wel heel veel geld naartoe, deels ten koste van de vrouwenorganisaties en hun campagnes.) Maar als het lukt om onder de mannen het beeld van wat een “echte man” is om te vormen (en tegelijkertijd de homofobie aan te pakken) dan zijn we denk ik wel een flinke stap in de goede richting. Goed om ook mee te nemen naar onze Oranje Huis-methodiek. Leuk, ik blijf je volgen. Succes!

  2.   Floor Says:

    (Floor – Blijf Groep Begeleid Wonen Amsterdam)

  3.   Floor Says:

    Hai Jacqueline,
    Ik ben lid geworden van je nieuwsbrieven en volg ze allemaal! Vooral een goeie en verassende ontwikkeling dat Blijf Groep naar The States is vertrokken ! (ik wist het nl niet :). Ik wens je ten eerste heeel veel plezier en ook wat extra Power in gedachte om de problemen voor vrouwen aan te pakken. Goed dat je er heen bent gegaan. We leven dan nu in een mannenwereld maar wel in een vrouwen universum ;). Waardering en respect hiervoor zal ons alle ten goeie komen (ook voor hen die er nu nog niet ingeloven) good Luck!

  4.   Naomi Says:

    Wat een mooie blog Mariek, geeft echt stof tot nadenken! Vergeet je niet te eten? (moeder overste), liefs, Naomi