mrt
02

Vrouwen in de politiek

Filed Under (Geen categorie) by on 02-03-2012

Washington, vrijdag 2 maart

Voor ik begin wil ik iedereen die reacties achterlaat heel hartelijk bedanken. Het is erg leuk om jullie berichten te ontvangen en te weten dat dit weblog met plezier gelezen wordt, dat motiveert zeker! Als je niet via dit weblog wilt reageren maar via de mail, kan dat ook: ik lees zowel de e-mails van werk als privé (zonder ‘te werken’, wees gerust). NB: de kaart kreeg ik niet voor elkaar, ik bleef maar in Australie, dus ik heb ‘m maar weggehaald. Morgen vliegen we naar San Diego aan de westkust, waar het zomer is (27 graden).

Vandaag zijn wij als groep ontvangen door twee organisaties die zich bezig houden met het werven en ondersteunen van vrouwen die de politiek in willen.  Op federaal (nationaal) niveau is slechts 17% van de leden van Congres en de Senaat samen vrouw, tegenover dus 83% mannen.  Toevallig las ik net in de online Volkskrant van zaterdag (het doet me deugd dat ik deze nu eerder gelezen heb dan jullie, want hij moet in Nederland nog in de bus vallen…) dat er net een rapport is verschenen van de Interparlementaire Unie en UN-Women over vertegenwoording van vrouwen in het parlement. Nederland staat van de 188 onderzochte landen op de 8e plaats met 40,7% vrouwen. De Verenigde Staten staat op de 90e plaats, zo hoorde ik vandaag, met 17% vrouwen in Congres en Senaat samen. Rwanda, waar ik eerder over berichtte, staat bovenaan met 56% (waar de Volkskrant overigens de vreemde zin aan toevoegt dat dat komt omdat de mannen zijn uitgemoord tijdens de genocide). De organisatie Vital Voices ondersteunt in samenwerking met de ook eerdergenoemde Avon Foundation vrouwen wereldwijd (inclusief de VS) om de politiek in te gaan en op elk niveau, de organisatie National Womens’ Political Caucus (NWPC) doet dit alleen voor de VS op nationaal niveau.

De NWPC is onpartijdig en is op zoek naar vrouwen zowel voor de Republikeinen als voor de Democraten. Het gaat hen puur om het doel: ‘meer vrouwen’,  in de overtuiging dat vrouwen in de politiek  het nationale beleid meer vrouwvriendelijk en gezinsvriendelijk zullen maken. Bij doorvragen blijkt er toch wel een normatieve ondergrens: vrouwen van de Teaparty die vinden dat vrouwen weer achter het aanrecht moeten, worden niet ondersteund. De gescoute vrouwen worden getraind in politieke vaardigheden, fondsenwerving, het voeren van campagne en het omgaan met de media. Dit alles is niet iets wat de partijen zelf bieden, zo blijkt uit het antwoord op mijn vraag, want zowel de Democraten als de Republikeinen zijn alleen geinteresseerd in het behalen van zoveel mogelijk stemmen en als een man dat beter kan dan een vrouw, dan gaat de man voor.

We komen al snel in een vrij deprimerende discussie terecht: er zijn te weinig vrouwen die willen, en te weinig vrouwen die volhouden. Het politieke klimaat in Washington is die van een snoeiharde mannenwereld waar nieuwkomers in het algemeen en vrouwelijke nieuwkomers in het bijzonder hard op hun plek gewezen worden. Er volgen wat nare anecdotes van onvervalsd seksisme. Wat ook niet helpt is dat deze week een wet over het ter beschikking stellen van anticonceptie via de health insurance is afgestemd in het Congres (overigens een wetsvoorstel dat door een commissie bestaande uit louter mannen was voorbereid). Onderwijzers op middelbare scholen mogen in sommige staten – bij wet – alleen vertellen dat de enige manier om niet zwanger te worden is, die van onthouding is.  Ook abortus staat weer hevig ter discussie: in de staat Virginia mag abortus alleen als vrouwen eerst een verplichte echo ondergaan waarin ze de vrucht kunnen zien en horen….  De herziening van de Wet Ending Violence against Women en het bijbehorende budget (moet elke 5 jaar door het Congres) heeft nog onvoldoende stemmen voor groen licht. Er wordt nog stevig onderhandeld over sommige amendementen. 

Amerika is een aartsconservatief land en ik snap nu weer beter waarom de vrouwenzaak en het feminisme hier zulke hartstochtelijke woordvoerders heeft (daar waar ik mezelf betrapte op Europees denken: kan het niet makkelijker, moderner?): het gaat weer echt om basale vrouwenrechten als ‘baas over eigen buik’ en gelijke behandeling.  Rosie stroop je mouwen op! Let’s go girl! You can do it!

 

Rosie the Riveter staat model voor alle vrouwen die tijdens de 2e Wereldoorlog het werk oppakten van de mannen die naar Europa gingen om te vechten.

 



3 Responses to “Vrouwen in de politiek”

  1.   Brigitte Verhage Says:

    Ha Marieke, Enorm leuk, je reisverslag! Voor mij totaal vreemde wereld, maar kan me goed voorstellen hoe inspirerend het moet zijn voor je. Geniet nog even van je tijd daar, hartelijke groeten, Brigitte

  2.   Mam Says:

    Ik lees met plezier je “dagboek”. Leuk dat er veel mensen naar jullie workshop ghingen. Blijkt toch dat de mannen meer bewust moeten worden gemaakt van hun benadering van vrouwen.

  3.   barbara darnaud Says:

    Lieve Marieke: Deze kaart heb ik nog uit 1980 in mijn laatje, o.a.de tijd met Kate Millett. Ik zal de kaart aan Jasper en Merijne doorgeven.